شعر و قصه
روم از ایـــن دیــار ای جـان دلا ویــرانـــه بـــگـــزیـــنـــم شـــدم مـجـنـون از ایـن گـیـتـی دلـی دیـوانــه بـگـزیـنم فـلـک از تـو غـمـش بـر مـا خـورم از آب ایــن ســنــگـاب خـوشــم بـاشــد ازیـن نـوشـاب چـنـیـن پـیـمـانه بگزینم بخوان شادان برقص از جان خوشت باشد چنیــن کــردار مـنـم مـسـتـم دریـن مـحـبـس چـنـیـن مـیـخـانه بگزینـم بــرو ســاقــی بــده جــامــی برآن دیــــوانــــه دلــــدارم بــگو از مــن چــه خــوش بــاشــد مــنـم بـیـگانه بگزینم شــوم هـمـدوش روم آغـوش بـریـن تـاریـک وحـشـت زا دلــم روشـــن شـــود بـا او چـــرا غــمـخــانـه بــگــزیـنم اگــر مـسـتـی مـنم مـسـتـم ولـی یـک مست هوشیارم صــفـا دارد چــنـیـن مـسـتـی کـه ایـن جـانـانـه بـگـزیـنم دلا عـاشـق مـشـو دیـگـر کـه ایـن دژخـیـم بـی سـیــرت گُــلیـسـت خــوشـبو ولی دامیست چرا این خانه بگزینـم تـو هـم مـرشـد چـنـان مــستــی روم از کوی بدمستـان خــورم ســوگنــد دگــر زیـن کــوی دلی مستانه بـگزینـم ((مــــرشـــد)) ((زَخــمِ مانــدگــار)) آنکـه گفتا دلبرم بر من بسی خندیــد و رفــت همچو قُمری آمد و روی سرم گندید و رفــت گشتم عاشق بر گلی رفتم زنم بوسه بـرش نیــش زنبورعاقبت روی لبــم رقصیــد و رفــت باغ و بُسـتان دادمش تا لحظه ایی یــادم کُند چشم ما را چون هوسباز دَغَل سَنجید و رفت جای نیشش ماند و دردش در درونم لانه کـرد زخم رویم دید و از نفرت چنـان رنجیــد و رفــت مُــرشــد آمــد تا بچینــد غُنچـه ایی از این دیار حال زارم را که دیـــد درد مــرا فهمیــد و رفــت ((مُـــرشـــد)) روزی گــذرم افتــاد بــر مجلـــس شــاهــانــــه بیــن همگــان بــودم یــک عاشـــق بیگـــانــــه هرسـو که نـظـر کـردم دل در پـی دلـدارســـت رقص بر و مو دیــدم با ساقـی چو سـالارســت یــاری بـر مـا چـرخیـد ای آنـکـه تــو تنهایـــی گویـا خبر از دل نیسـت توعاشـق چون مایـــی گفتــم رُخــت ای گلگــون تو عاشــق مستانــی شـــاه دل ما هــســتــی یا ناطــق خصــمــانــی چشمت گهری زیباست در بوسه ی تو پیداست دانا چو اگر هستی این خانــه ی ما شیــداســت گفــتــا کــه منــم تنـهــا در محفــل بیــگــانــــه جــامــی زلبــان بــرگیـــر با اینـــدل دیـــوانـه شامــی به سحــر بگذشــت با مستـی و پیمانــه وقـــت سحــرم بــودم یــک فـانـــی ویـــرانـــه خوابــی بــه تنـــم آمــد در گوشــه ایی افتـــادم خواب سحرم خوش بود رفت عاشقـی از یـادم دیــدم شبهـــی آمـــد درعـــالـــم بــی خــوابــی گفتــا تــو چــرا اکنــون هــر ثــانیــه بی تابــی گفتــم غلطــی کــردم با ســاحــری رقصـیـــدم مســت بــر و مــی بــودم بــا دلبــری خندیــدم گشتــم بــه خدا نــادم بــا ایــن همــه رســوایـی گویــا چــه کنــم حــالا بــا ایــن غــم سـودایــی گفتا که تو ای مــُرشد در خانه ایی تک بـــودی کردی به خدا سُجــده زین عُمری چو پیمـــودی عبــدت ثمـــری نــارد در خــانـــه ی تنهــایــی زیــرا هوســی را نیسـت در خلـوت و یکتایــی مــَردی بــه چنیــن باشــد در مجلـس عیّــاشــان نــاگــه چــو هــوس آیــد در خانــه ی عیـــّاران یــادت بــه خـدا باشـد چـون گوشه ایی بنشینــی چشــم و دلــت ای خالــق در خلوتــی بگزینــی تو با عملــت کــردی گــرایــن هـمــه بــودآیــی دانــا چــو فنــا کــردی بــا لحظــه ای شیدایــــی ((مــرشــد دیــوانــه)) دیـدم فـرحــی در ســحــری ســربه سـجـــود دارد ذکــــری بـه لــب و جـان غــریبــی بـه عــبــود دارد اشکــش سخنــی بود و لبانــش صدفــی خاموش مهــرش بـه خـدا بـود و درونــش هـدفـی بــردوش قـلبــش گهــر از ســاز امیــدی به خدا میــداشــت چشمــش ثمــری در دل آنشــب زصفا میکـاشــت مســخ ادبــش گشتــم و گفتــم شــده ام مجنـون حیـران زده ی چشــم خمــارت شــده ام افســون بـی تـو ندهــم عهــدی به هــرجا زپسیــن ای جان بـی تـو نــکنــد ترک گــلستــان زحصیـــن مـرجــان عاشـق شده ی پیــرخـرابات گنهــش درچیســت؟ عمری به خدا سجده نمودم گهــرش گــر نیســت! گفتا به کمیــن خانه نشستــی اثرش درچیســت؟ شامی به سحرشانه شکستی ثمرش برنیسـت! یـزدان بـه شکـوه نامـی چــو آدم ز وفـــا گـــــر داد اشرف شده ی خلق خداـیی به صــفـــا ســــر داد نـامـت بـوضـوح سـوی دوعـالـم هـمـه را رویـیــــــد عـشــق مـلـکـان بـام تـجــلـی هـمــه را پـویــیــــــد آیــد کـه خـدا جـای نـیــایـــش بـه دلـت روشـــــــن قلبـت کفــن از بــرگ سپیــدی به گلــت گلشــــــن گویــی که مــرا رب الهــی قدمــی نــی داشــــت زیرا چومـرا خانــه چنیــن داد خدمــی میداشــــت میشــد که تــرا جای چموشی به زمین انداخــــت بـاری ز گــران روی نـحیفــت به کمیــن انــداخـــت خــاری بــه کمــر یوغــی ز آهــن بســرت افســـار کاهــی به دهــان چــوب گــرانــی بـرهــت هــربار اینـک شده ایی خلقـی زدوران ادبـت درچیـســت چـشمــی به نکــو نازی به ابــرو ادبــت ازکیســت آن رب که تــورا درس الهــی بـه رخــت انگــاشــت مشقی زتو داد نمره نخواستی به خودت واداشت مــرشــد به خـود آی بهــر قیامــت کــرمی بگــزیــن زیـن پــس به خدا سجــده نمــای و حرمــی بگزیــن ((مــــــرشــــــد))
((یک لحظه غفلت))
((مرشد))
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |
درباره سايت
وبلاگ من تشکیل شده از داستانهایی که در دولت جمهوری اسلامی به چاپ رسیده که با ذکر منبع در زیر هر داستان درج گردیده0 مقداری اشعار هم در وبم موجود است که کلا
سروده های خودمه0
تماما این سروده ها اشعاری عاشقانه و عارفانست که متشکل از دوبیتی،غزل،قصیده،مثنوی و شعر و قصه می باشد،که هیچ ربطی هم به سیاست نداره0
در زندگیم اهل سیاست نبوده و نیستم و دوست ندارم باشم0حالا هر شخصی هر جور که دوست داره میتونه ازاش برداشت کنه که بستگی به جنبه خودش داره و به من هم هیچ ربطی نداره0
کسی که برام پیام میذاری و از من انتقاد میکنی و یا پیشنهاد میدی،بر دیده منت ازت ممنونم و سعی میکنم ایرادهام رو برطرف کنم اما اگر بخای وصله سیاسی به سروده هام و یا خودم بزنی از طریق مراجع قانونی اقدام میکنم و مطمئن باش که این کار رو میکنم0
خوب اگر مشکلی نداری و حرفهایی رو که میزنی قبول داری،پس چرا آدرس نمیذاری تا مثل دو تا مرد مشکلاتمون رو حل کنیم0
باز هم میگم اگر دوست داری وارد سیاست بشی ،از این قبیل افراد فراوون،دور من رو خط بکش
البته از تمامی دوستان دیگه که در وب با هم در ارتباط هستیم،عذر میخام که اینگونه تند صحبت کردم0خودتون میدونید که من و شما که با هم در ارتباطیم هیچ کاری به سیاست نداریم و منظورم هم اینگونه دوستان نیست0
فضای ما کاملا دوستانست بدون هیچگونه سیاسی بازی0
حالا اگر شخصی و یا ارگانی با من و وبم مشکل داره ،لطفا آدرس بذاره و بگه از کدام قسمت از دست نوشته هام ناراضیه تا با هم مشکل رو برطرف کنیم0
با زهم در پایان متذکر میشم که من هیچ کاری با سیاست ندارم0
موفق باشید0 ((مرشد))
سخنی دیگر:
سلام دوستان مرشد0
ازاینکه دردنیای ستارگانم همچون دری درخشان میتابیدودرصورفلکی قلب مرشد،روشناییتان را ارزانی میدارید،سپاس0
بودنم با شادیهایتان،نبودنم باغمهایتان،نفس کشیدنم باوجودتان برجاست0
ازاینکه به مرشد لطف دارین وسروده هایم را تحمل میکنید،درود0
در تاریخ27/5/86 در مغازه ی طلافروشی که داشتم مورد دستبرد سارقان قرار گرفت و با شلیک گلوله ی کلت ضایع نخاعی شدم وما بقی عمرم ویلچرنشین0
از بیان چنین اتفاقی نظرم اینست که،روزی 2 الی 3 ساعت بیشتر نمیتوانم پای کامپیوتر بنشینم0
ازشما تمامی دوستان گلم که دعوت مرشد رو میپذیرید و قدم رنجه میکنید و باقدومتان روشنی بخش کلبه ی مرشد هستین کمال تشکر را دارم،از اینکه نمیتوانم جواب دعوتها را داده و از لطف شما سپاسگذاری کنم شرمنده ام0زیرا محدودیت زمانی دارم و بیشتر از ساعات ذکر شده با درد کمر روبرو میشوم0
براتون آرزوی سربلندی و موفقیت درتمام مراحل زندگیتان را از خداوند متعال خواهانم0
موفق باشین و پاینده0
((مرشد))
منوی سايت
پيوند های روزانه
آرشيو سايت
پيوند ها
لینک های مفید
طراح قالب
امكانات سايت